رفتم و غزلی تراوش شد که سه بیت آغازینش در آن حال و هوا اینگونه است

غزل همراه آهنگ لبانت خواندنی تر شد           سیاووش لبت اسطوره گشت و ماندنی تر شد

و من در موزه ی تاریخ ابروی تو می گردم           که سعد آباد چشمانت برایم دیدنی تر شد

تو فوق العاده زیبایی و هرکس رو به چشمانت      سری بر سجده نگذارد چو شیطان راندنی تر شد