تو اين روزگارپر فراز و نشيب خدا نكنه آدم دلش بگيره حتي به مقدار ارزني ، ولي هواي عشق
چه جالب بر دل بعضي ها سنگيني مي كند زمانه گاهي بر عكس تو عمل مي كنه و اصلا انگار
نه انگار كه تو هم دل داري به قول استاد بهمني(اوسر سپرده مي خواست من دل سپرده بودم)
وقتي پا تو كوچه و خيابون ميذاري نميدوني به حال كساني كه غم عالم تو چهره شون پيداست و
نگاه عميق غصّه شون تا بيكران نگاهت ديده ميشه گريه كني يا به حال اون دسته كه همين جوركه
راه ميروند خنده صادر مي كنند لبخند بزني . باور كنيد چهره هاي خيلي ها عميقا قابل احترامه
شعري از خودم كه عيب زيادي هم داره
كولي رسيد و فال مرا ناگهان گرفت انگشتهاي حيرت خود بر دهان گرفت
تا مطمئن شود كه نگاهش دروغ نيست خط هاي ريز دست مرا هي نشان گرفت
فرقي نكرد حركت كولي خوش ادا آمد كنار مرز تحّير مكان گرفت
سر رافشرد بين دو دستش ادامه داد آقا ! دوباره دست تو را ميتوان گرفت؟
مي خواستم ازادامه حرف نگفته اش سوتي دهم كه شكر خدا اين زبان گرفت
راضي شدم كه دل به نگاهش دهم همين كولي شبيه طوطي هندي كه جان گرفت
آمد نشست و سرّ دلش را به روزكرد حتي دو بوسه از لب من در نهان گرفت
آقا ! ببخش كه كفتر قلبت پريده است آمد به بام خانه ي من آشيان گرفت
من دختري غريب و نجيب و دهاتي ام صد آفرين به مهر تو كز من نشان گرفت
حافظ كه ديده است تو را اين چنين سرود ((حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت)
حالا بيا به زندگي ام ،باورت شود ((آري به اتفاق جهان مي توان گرفت))
