سلام ،عيد خجسته فطر شاد باش همگي باد .  غزلي مي گذارم و نزديك مي شوم به مكتب واسوخت و مي سرايم براي ....

تو نگاهت رگي از شادي و از غم دارد                          چشم تو طعم بهشت است و جهنم دارد

اين كه حوّا شوي و باز گناهي نكني                           آرزويي است فقط حضرت آدم دارد

من به اين كوفه ي ابروي شما مشكوكم                        تيغ ابروي شما زاده ي ملجم دارد

هر كسي را نتوان گفت كه صاحب قدم است                 ردّ پاي تو ذبيح است، كه زمزم دارد

موج با صخره در افتاده ، كه  طوفاني شد                      بعد ازآن خواهش موج است كه كم كم دارد

مي رود تا به دل صخره اثر بگذارد                                هر كه را همت بازوست  مگر غم دارد

روي دوش تو سرم را نگذارم بهتر                                گسل شانه ي تو زلزله ي بم دارد

سلام عباداتتان در اين ايام عزيز و در شب تنهايي كوفه پذيرفته درگاه خدايي باد

ده - دوازده روزي  كه به تهران رفتم  از همه بي خبر بودم  در ميانه راه در كاشان به موزه فين  رفتم و قتلگاه امير كبير را هم ديدم  در قم به زيارت حضرت معصومه(س)  رفتم و دعاگوي دوستان بودم در تهران هم تا چشمم ديد و دلم خواست كتاب خريدم آن هم كتاب هاي تازه به بازار آمده و بعد به شمال رفتم و در منطقه كندلوس از موزه ي زيباي آنجا ديدن كردم خيلي ديدني و تماشايي بود عكس هايي از هنرمندان و بزرگان سياسي كشور هم در انجا بود كه نشانه بازديد آنها از اين موزه بود و چند روزي در هواي سالم شمال به گشت و تفريح پرداختم در بازگشت  دو سه روزي تهران ماندم به خانه استاد عزيزم دكتر مير عابديني رفتم با بزرگواري، چند جلد از كتاب هايشان را كه امسال نوشته بودند به من تقديم كردند به خانه شاعر خوب جناب صادقي زريني هم رفتم و از اشعار ايشان استفاده كردم و دو كتاب هم ايشان به رسم يادبود دوستانه به من هديه كردند چند تا از شاعران خوب كشور را هم تهران ديدم كه به بيت رهبري رفته بودند و خلاصه ......

شعري از كتاب (آنها) از فاضل نظري مي گذارم و التماس دعا

راز اين داغ  نه در سجده طولاني ماست          بوسه اوست كه چون مهر به پيشاني ماست

شادمانيم كه در سنگ دلي چون ديوار              باز هم پنجره اي در دل سيماني ماست

موج با تجربه صخره به دريا برگشت              كمترين فايده عشق پشيماني ماست

خانه اي بر سر خود ريخته ايم اما عشق           هم چنان منتظر لحظه ويراني ماست

باد پيغام رسان من و او خواهد ماند                 گر چه خود بي خبر از بوسه پنهاني ماست

این رباعی از خلیل جوادی است و قشنگه چرا که نفهمیدم مو را یا نصیحت را پشت گوش می اندازد

چون خرمن مو به دوش می اندازد          بین همه جنب و جوش می اندازد

گفتیم نصیحتش کنید ای مردم                 گفتند به پشت گوش می اندازد

ماشيني و زندگي و قصري داريم                         آرامش بي حساب و حصري داريم

شعبان كه به جشن مي خوريم مي فهميم           اي واي كه ما امام عصري داريم

--------------------------------------------

هر موقع كه آمدي فقط شير بيا                از خاطر اين مردم دلگير بيا

آقا !خبر ساعت ۱۰ را گوش كن              در آمدنت تو را خدا دير بيا

رسیدن ماه میهمانی خدا با خواندن مناجات های خواجه عبدالله انصاری لذتی خاص دارد که باید در سپیده دم آن و لحظات داغ افطار مریضان و نیازمندان را دعا کرد و فرج امام زمان(عج) را خواست

افطار شده ست و من رطب می خواهم              افطاری پاک و مستحب می خواهم

خود را برسان خانه  اذان را گفتند                    یک بوسه از آن گوشه ی لب می خواهم

                  دعایم کنید